De wereld krijgt vorm door je eigenaardigheden. Het specifieke van je zintuigen, je persoonlijkheid, het geheel van je ervaringen. De persoonlijke draai die je geeft aan de wereld. Bij wijze van spreken jouw “vingerafdruk”.
Als je ’s nachts naar de sterrenhemel kijkt zie je iets wat alleen jij zo kan zien. En als je doodgaat zal dat wat je ziet ook verloren gaan. De wereld zal er nog zijn. Maar heel anders. Dat wat jij ziet zal verdwenen zijn. Ieder is uniek, een complete, unieke wereld.
Elk moment verbeelden we ons binnen- en buitenwereld. We zetten die in beelden vanuit wie we nu zijn. Wie we waren en willen worden zit daarin. Elk moment is onverbrekelijke eenheid.
In zekere zin ben je die sterrenhemel waarnaar je kijkt, je bent dat gevoel dat je voelt, die gedachte die je denkt. Je bent die totale wereld die je je elke seconde verbeeldt. Buiten én binnen.
Sta daar gewoon eens bij stil. Bij die enorme ruimte …