Kerst is de tijd van licht. Als de nacht, de duisternis, op zijn langst is, is er weer een begin van licht, van nieuwe hoop. De dagen zullen weer langer worden en de nachten korter. Nog even geduld maar de winter zal weer lente worden en de zon zal weer gaan schijnen. Al die fonkelende lichtjes vertellen dat het weer beter zal worden, dat na regen toch altijd weer zonneschijn komt.
Yoga gaat ook over licht. Maar die oude yogi’s waren nooit “op weg naar verlichting”, want verlichting is niet ver weg maar juist precies hier. Licht zodat je de dingen beter kunt zien, dat je wat beter begrijpt waarom het zo geworden is. En licht is ook lichtvoetiger; dat je wat minder zwaar aan de dingen tilt. De dingen zijn echt altijd precies zo zwaar als jij ze laat wegen. Verlicht kun je dan worden door de lasten die je draagt naast je neer te leggen, van je af te schudden. Maak het licht en heb vrede met de dingen.